آموزش فصل ششم زمین شناسی ، سازه‌های مهندسی

سازه مهندسی، سازه‌ای است که انسان می‌سازد؛ مانند سد، تونل، آسمان‌خراش، پل و موج‌شکن. این سازه‌ها چه روی زمین و چه درون آن، دائماً از زمین و محیط اطراف اثر می‌پذیرند.

با بزرگ‌تر و عمیق‌تر شدن سازه‌ها، بررسی پایداری زمین مهم‌تر شده است. ساخت روی زمین نامناسب می‌تواند به نشست، ریزش و تخریب سازه منجر شود.

پیش از اجرای پروژه باید ناهمواری زمین، مقاومت سنگ، گسل، انحلال‌پذیری، نفوذپذیری، پایداری دامنه و مصالح در دسترس بررسی شوند.

سنگ کربناتی بیش از ۵۰٪ کانی کربناتی مانند کلسیت و دولومیت دارد. آب نفوذی در امتداد درزه‌ها سنگ را حل می‌کند و حفرات کارستی می‌سازد.

حرکت دامنه‌ای نتیجه اثر گرانش بر مواد هوازده موجود روی سطح شیب‌دار است و در مناطق کوهستانی می‌تواند سازه‌ها و مخزن سد را تهدید کند.

سد برای ذخیره آب، مهار سیلاب، تولید برق و تأمین آب شرب و کشاورزی ساخته می‌شود؛ بعضی سدها چندمنظوره‌اند.

جریان و فشار آب زیرزمینی از عوامل مهم ناپایداری تونل، ترانشه و سایر فضاهای زیرزمینی است. کنترل مقدار آب پیش از ساخت و بهره‌برداری ضروری است.

سازه‌های دریایی ممکن است در ساحل یا دور از ساحل ساخته شوند؛ مانند اسکله، پایانه نفتی، تونل زیردریایی، پل، جاده، سکوی نفتی و موج‌شکن.

بتن از سیمان، آب و سنگدانه‌های شن و ماسه ساخته می‌شود. سنگدانه‌ها حدود ۷۵٪ حجم بتن را تشکیل می‌دهند و در دوام آن بسیار مهم‌اند.

این صفحه تصویر ماهواره‌ای ایران را نمایش می‌دهد و مقدمه بصری فصل هفتم است. برای فصل ششم، تعریف یا رابطه امتحانی تازه‌ای ندارد.