🧭۱) نقشهٔ کلی داستان

📚۲) تاریخ ادبیات و شناسنامهٔ متن

📝۳) معنی و مفهوم بخش‌های مهم متن

🔤۴) واژگان و املای مهم

املای ارزشمند

⚙️۵) قلمرو زبانی و دستور

الف) معادل‌های مهم از متن

ب) کاربردهای متفاوت «محجوب»

پ) فعل معلوم و مجهول

در جملهٔ مجهول، انجام‌دهنده حذف می‌شود و مفعول جملهٔ معلوم به جایگاه نهاد می‌آید.

ت) وابسته‌ها و نقش‌های مهم

• در «قاضی بوالحسن»، واژهٔ «قاضی» شاخص و وابستهٔ پیشینِ اسم خاص «بوالحسن» است.
• در «این مرد بزرگ»، «این» صفت اشاره و وابستهٔ پیشین، «مرد» هسته و «بزرگ» صفت بیانی و وابستهٔ پسین است.
• «دبیر کافی» یعنی دبیر شایسته و توانا؛ «کافی» صفت بیانی است.
• در «آن را امیرالمؤمنین می‌روا دارد ستدن»، «آن» مفعول است و «را» نشانهٔ مفعول.

ث) رابطهٔ معنایی تناسب

✨۶) قلمرو ادبی؛ آرایه‌ها و ویژگی نثر

دو ویژگی مهم نثر بیهقی

💡۷) قلمرو فکری و قرابت معنایی

شخصیت‌شناسی امتحانی

🎯۸) نکات پرتکرار استخراج‌شده از آزمون‌ها

1. قاضی بُست = نمونهٔ قناعت و پرهیز از مال شبهه‌ناک.
2. «امیر از آن جهان آمده» یعنی از مرگ نجات یافت.
3. «دبیر کافی» یعنی دبیر شایسته و توانا و منظور از «این مرد» بونصر مُشکان است.
4. «مثال داد / برنشست / بار داده آید» را دقیق حفظ کن.
5. فعل مجهول و شکل‌های قدیمی آن بسیار پرتکرار است: داده آید، نبشته آمد، مؤکد گشت.
6. «محجوب» در متن به معنی پنهان و دور از مردم است، نه صرفاً باحیا.
7. مجازهای «آب = رود» و «شمشیر = جنگ» از سؤال‌های مستقیم کارگاه‌اند.
8. عبارت «آنچه دارم ... حلال است و کفایت است» بیانگر قناعت و توجه به مال حلال است.
9. معنی «من هیچ مستحق نشناسم در بُست که زر به ایشان توان داد»: کسی را در شهر بُست نمی‌شناسم که شایستهٔ دریافت این مال باشد.

✅۹) آزمونک جمع‌بندی

⚡مرور پنج‌دقیقه‌ای شب امتحان